Pacen Dag #1

Gepubliceerd op 20 mei 2020 om 22:38

Toen wij hierheen gingen had ik goede hoop dat de pacer bij Nienke zou aanslaan. Je vecht niet zo lang voor iets waar je niet in gelooft. Vandaag zijn wij serieus begonnen met pacen. Om 9u30 stond HvdA aan het bed van Nienke. Hij is verpleegkundig specialist en heeft ervaring met volwassenen pacen. Hij heeft er deze week voor uitgetrokken om Nienke op te starten op de pacer. Wanneer zij naar de afdeling "Special Care" gaat zal hij daar de zorg overdragen aan de verpleegkundigen. Hij kwam zo ontzettend enthousiast haar kamer binnen. Niet alleen wij zijn in jubel stemming, je merkt het ook aan de artsen. Degenen die hier tegen de stroom in hebben gezwommen om dit te regelen zien nu ook waar ze het voor hebben gedaan. 

Nienke heeft vandaag alweer drie sessies van 45 minuten volledig aan de pacer geademd. Zij geeft zich binnen 5 minuten over en laat zich pacen. Dit is erg bijzonder. Stel je voor dat je een inwendig apparaat hebt dat continu tegen je eigen ademritme in gaat. De meeste mensen ademen er vaak nog tegenin, krijgen het benauwd omdat de pacer inademt wanneer je zelf net wil uitademen en andersom net zo. Nienke heeft zelf geen ademprikkel en voelt dus geen benauwdheid. Dit is erg gevaarlijk maar in haar geval nu wel prettig. 

Toen Nienke de nacht beademing kreeg werd zij al heel snel afhankelijk van de beademing. Haar ademprikkel was erg snel weg nadat ze begon met beademen. Wat ik nu zie is dat ze elke keer dat ze aan de pacer is geweest steeds meer moeite heeft om zelfstandig te ademen. Vanmiddag duurde het een uur voordat ze weer zelf goed ging ademhalen. Dat betekent dat haar zuurstofgehalte in haar bloed regelmatig naar 50% zakte. Ik moet haar dan aansporen om goed te zuchten en het is zo'n kanjer, ze doet het gewoon elke keer weer fantastisch. Ondertussen kent ze de alarmen hier op de afdeling zo goed dat ze soms al begint met zuchten voordat ik het zeg!

Ik heb vandaag even geteld en ik kwam erachter dat ik sinds zondag ochtend nog maar 9uur heb geslapen...Na 3 dagen "high" geweest te zijn van de adrenaline begin ik nu wel erg moe te worden. Ik kom met moeite de trappen op naar onze kamer in het Ronald Mc Donald Huis. Zoals het er nu uitziet blijft Nienke nog tot vrijdag op de IC. Overdag wisselen wij elkaar af. Op de momenten waarop Nienke veel verzorging nodig heeft zijn Herman en ik beide bij haar op de kamer. Dit mag echt maar heel beperkt in verband met corona. Er mag in principe maar een ouder tegelijk bij Nienke op de kamer. Omdat wij uit "verweggistan" komen naar  Groningse begrippen behoren wij tot de Corona besmettingsrisico groep. Iedereen die de kamer op komt draagt dan ook een mondkapje en wij worden geacht zo gauw wij haar kamer uit gaan een mondkapje te dragen. Dit is erg wennen maar wanneer wij hier twee weken zijn hoeft het gelukkig niet meer.

De verpleging hier kent haar aandoening niet en willen daarom dat ik voor de veiligheid van Nienke bij haar slaap. Herman kan 's nachts ook prima bij haar slapen maar madam wil dat niet want mama en Nienke zijn de "dream-team".  Nog één nachtje en dan mag Herman het 's nachts  van mij overnemen. Dat zal morgen wel strijd geven maar ik moet ook aan mezelf denken. Herman gaat over een paar dagen naar huis en ik blijf hier alleen achter met Nienke voor onbepaalde tijd. De start is goed maar het zijn vaak de "puntjes op de i" die veel tijd kosten. Het einde van dit traject is echt nog niet in zicht. Maar daar hoef ik me niet druk om te maken want God zegt: "Wees niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen." 

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Lia
5 maanden geleden

Lieve Geraldine..wat een intense dag zo intensief... maar zo mooi om te lezen wat een intensiteit van alles ook voor Herman.... bidden voor Nienke... bidden ook voor jullie beide.....🥰

Gerda Dekker- Geurs
5 maanden geleden

💕

Nathalie
5 maanden geleden

Oh nien!!

Ik hoor dat het al geweldig doet met pacen!
Ik ben trots op je meis ❤️❤️

Krishna Sadhoe
5 maanden geleden

Wat fijn te horen dat de operatie geslaagd is en dat het tot nu de goede kant op gaat met Niencke..Mijn gedachten waren bij jullie Zij is een slim dametje ,pikt alles snel op. Heel herkenbaar dat ze weet wat te doen als ze de alarmen hoort .Ze is een kanjer🦋.Veel geluk en sterkte .

Maria Hendriks
5 maanden geleden

Wat fijn dat de start zo goed gaat. Doe Nienke veel groetjes en geef haar van mij een dikke knuffel! Goed dat je ook voor jezelf zorgt🌸🌺🍀. Liefs, Maria

Sandra Stokmans
5 maanden geleden

Zo fijn om te zien en lezen dat de eerste dag pacen een succes is geweest dus!! Reuze fijn!! En hoe intens is dit voor jullie , ik kan mij daar alles bij indenken. Goed voor jezelf zorgen is dat een must. Denk aan jullie 💕

Ida
5 maanden geleden

❤️

Klaaske de Ruiter
5 maanden geleden

Kanjers ik denk aan jullie en een dikke knuffel voor Nienke.

Jan en Thea de Kok
5 maanden geleden

Nienke, wat fijn dat het zo goed gaat. Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. We denken aan je en ook aan mama en papa en je broers en bidden voor jullie.
Groetjes Jan en Thea de Kok