School

Gepubliceerd op 8 juni 2020 om 23:11

Vandaag is Nienke weer voor het eerst in maanden naar school geweest. Toen de scholen in maart dicht gingen was Nienke al een tijdje niet naar school geweest. Een week voor de overplaatsing naar Groningen gingen de scholen weer gedeeltelijk open. Ons werd geadviseerd om Nienke tot aan de operatie thuis te houden. 

Gedurende deze opname heeft Nienke steeds les gekregen van de WKZ-school. Elke dag van 9 tot 10. Hier genoot zij enorm van. Het werd niet op prijs gesteld wanneer ik dan in de buurt bleef want moeders horen niet op school en wanneer ik iets te vroeg op de afdeling terugkwam werd ik met een boze blik de gang opgestuurd tot school uit was.

Het is ook wel fantastisch geregeld in het WKZ. De juf heeft contact opgezocht met de school van Nienke en daardoor mist Nienke niks van wat er op haar eigen school gebeurt. De lesmethode in het ziekenhuis is zoveel mogelijk hetzelfde als op school.

Omdat Nienke elke dag privé les heeft gehad heeft zij niks gemist wat het leren betreft. Wat in het ziekenhuis niet te vervangen is, is het sociale contact met vriendjes en vriendinnetjes. Nienke hecht erg veel waarde aan vriendschappen en heeft haar klasgenootjes erg gemist. Gelukkig kan zij nu weer lekker met ze spelen en leren. 

Na het gesprek met de arts en verpleegkundige vorige week hadden wij Nienke verteld dat zij maandag naar school mocht. Maar toen werd zij vrijdag niet lekker. Ik was bang dat zij vanochtend weer een teleurstelling te verwerken zou krijgen maar gelukkig was ze fit genoeg om naar school te gaan.

Om 6u45 opstaan, wassen, aankleden, havermout maken (deed de verpleegkundige) en om 7u45 stond Herman op de kamer om haar naar school te brengen. Zij huppelde de kamer uit en vanmiddag om 2u15 heb ik haar weer opgehaald. Wat heeft zij genoten maar natuurlijk heeft het wel de nodige energie gekost.

Vanmiddag konden wij niet naar huis en in het ziekenhuis was het vanwege de drukke dag op school niet erg gezellig. Iedereen die aan bed kwam werd boos aangekeken en gevraagd om weg te gaan. Ik ben altijd erg blij dat zij aangeeft wanneer zij rust nodig heeft. Het is vooral voor Nienke erg belangrijk dat zij dit aanvoelt en de ruimte krijgt om het aan te geven. Ik luister er ook zoveel mogelijk naar wanner zij dit vraagt. Gesprekken die niet met haar gevoerd hoeven te worden gebeuren op de gang of  in een aparte kamer. De vaste artsen en verpleegkundigen weten het allemaal wel en vragen mij vaak mee te lopen wanneer zij wat willen bespreken. Erg prettig!

Vanmiddag werd ik ook gevraagd mee te lopen naar een aparte kamer om het nieuwe plan te bespreken. Donderdag dachten wij een plan te hebben maar die werd vrijdag door haar plotselinge ambulance-rit wel erg verstoord. Het voorlopige plan is dat wij wachten op het nieuwe pacer kastje dat uit Frankrijk moet komen. Ook heeft Nienke een vervelende oorontsteking die haar waarschijnlijk aan het ontregelen is. In de tussentijd blijven wij de nachten in het ziekenhuis slapen. De thuiszorg krijgt de komende twee weken de kans om mee te lopen op de afdeling. Dit is wel prettig want de situatie is wel behoorlijk veranderd ten opzichte van een half jaar geleden. Het gevaar bestaat anders dat wanneer wij naar huis gaan ik in de nacht erg veel tijd kwijt ben om elke verpleegkundige apart te scholen. Dat zal mij natuurlijk niet echt helpen om tot rust te komen. 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Inge Geurs
5 maanden geleden

carolien luitjes
5 maanden geleden

Wat fijn dat ze toch naar school kon!!😘

Lia
5 maanden geleden

Wat een heerlijke dag voor Nienke..... en nu mama een stapje terug moest doen... zorg voor je zelf want je bent een moeder zoals moeders moeten zijn maar het gaat soms te koste van... je zelf. Nienke had geen beter kunnen wensen en de Heere wist wie Hij uitzocht om voor dit meisje te zorgen samen met Herman.

Maria
5 maanden geleden

Wat leuk om te lezen. Het was heel fijn om Nienke weer op school te mogen verwelkomen! Het was echt lang geleden, maar voelde tegelijkertijd heel gewoon en vertrouwd.