“Bijna 6”

Gepubliceerd op 15 mei 2020 om 18:51

Sinds vandaag hebben wij er een officiële leeftijd bij in huize van Hell. Tot gisteren was Nienke 5 en nu officieel “bijna 6” Op deze manier beseft ze dat ze volgende week pas echt jarig is maar ‘bijna 6” is in onze ogen net zoveel een feestje waard! 

De viering vanochtend was ontroerend. Ongelooflijk als je beseft dat je kind zo geliefd is en dat de band die wij voelen met de verpleging niet één-richtingsverkeer is. Voedingsassistente S. had een mega opblaasbare 6 en een slinger op haar bed gelegd. Hiermee konden wij haar kamer nog extra versieren. Het was haasten geblazen op tijd te zijn want Juf E. kwam om 9 uur voor een uurtje school. School is onmisbaar, zelfs op een dag als vandaag. Klokslag 10uur kwam Herman op de afdeling met gebak en toen kon het feest beginnen!

Er werd gezongen. Wel 3 keer omdat het opnemen niet gelukt was ;-) daarna tijd voor felicitaties en haar sleutelhangers uitdelen. Wat is ze verwend!!! Zelfs verpleegkundige S. die op een andere afdeling moest werken kwam even een uurtje op het feestje. Verpleegkundige A. die altijd het haar van Nienke zo prachtig vlecht kwam op haar vrije dag toch even naar de afdeling. 

Nienke heeft ook een gezamenlijk cadeau gekregen van alle zorg-medewerkers. Iedereen heeft een foto ingeleverd en op de achterkant een persoonlijke boodschap voor haar geschreven.  Pedazorgisch medewerker (zoals Nienke ze noemt) C. heeft ze allemaal bij elkaar gebonden. Dit cadeau gaat ze koesteren want wanneer Nienke je in haar hart sluit zit je daar voor altijd in. Deze foto’s en berichtjes gaan haar helpen om met het afscheid van “Leeuw” om te gaan. Zo kan ze de mensen toch een beetje meenemen. 

Vandaag was ook een beetje spannend want gisteren is er alvast een Corona test bij Nienke afgenomen. Deze test moest gedaan worden als voorbereiding op haar operatie van volgende week. Wat een vreselijke test is dat trouwens!! Nienke heeft het als een held doorstaan! Ze gaf geen kik!! Het wattenstaafje gaat wel 10 cm!!! je neus in. Einde van de middag kreeg ik het bericht dat de test negatief is. Enorme opluchting! Maandag word ze weer getest wanneer wij in Groningen aankomen. Corona is zo’n beetje het enige wat nog roet in het eten kan gooien. 

Nog 3 nachtjes slapen en dan gaan wij met de ambulance naar Groningen. Nu deze week bijna voorbij is moet ik zeggen dat de spanning begint te verschuiven van hopen dat het doorgaat naar hopen dat het goed gaat. Ik probeer het zoveel mogelijk los te laten en mij te richten op wat zeker is. God is trouw en Hij zal zorgen, wat er ook gebeurt en hoe het ook zal lopen. 



«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Sandra Stokmans
4 maanden geleden

Zo ontroerend mooi en leuk en lief dat ze dit doen in het ziekenhuis. Nu heb ik al een paar keer zelf ook meegemaakt hoe zorgzaam en lief ze zijn daar bij het WKZ. Fijn hoor!