WKZ Utrecht

Gepubliceerd op 28 mei 2020 om 21:52

Vanochtend stond ik op met zo weinig energie dat ik alleen maar kon bidden. God, geef mij energie voor deze dag. Ik ben kapot, kan niet meer helder denken en toch gaat er vandaag weer zo ontzettend veel op mij afkomen. Nu is het avond en ik heb al zo vaak gebeden vandaag. Geen mooie woorden maar gewoon een zucht richting God...Elke keer als ik bad kwam deze Bijbeltekst in mij op : “Mijn kracht word in zwakheid volbracht!” Zo’n mooie “reminder” dat ik zelf niet sterk hoef te zijn. God is zo sterk dat Hij niet belemmerd wordt door mijn zwakheid. Zijn plan met mijn leven en met het leven van Nienke is niet afhankelijk van of ik het volhoud of niet. Gelukkig maar. Hij is uiteindelijk degene die voor Nienke zorgt. 
Afgelopen nacht sliep Nienke best redelijk maar vanaf 4:00 was zij wakker. Ik werd daar ook wakker van en ben toen heerlijk bij haar in bed gekropen. Toen heeft zij nog lekker een paar uur geslapen. 
Rond 8:00 kwamen Hans van der Aa en Dr de Weerd afscheid nemen. Nienke heeft het cadeau overhandigd(foto’s volgen nog) en daarna was het wachten op de ambulance. 
Hans reed ook richting Utrecht en had toegezegd onze bagage mee te willen nemen in zijn auto. Het was iets meer dan ik had gedacht😅

Stipt 9:00 was de ambulance er. Nienke werd vastgesnoerd en in de ambulance geschoven . Na een rit van 2 uur waren we dan eindelijk weer in Utrecht. In de ambulance sluis stonden Herman en Sandra Stokmans te wachten. Wat heerlijk om weer bekende gezichten te zien! Te lopen door de ons zo bekende gangen en uiteindelijk weer op onze eigen afdeling...afdeling Leeuw.

We werden opgewacht door heerlijk vertrouwd zorgpersoneel. Allemaal onder de indruk van hoe goed Nienke eruit ziet en hoeveel praatjes ze heeft. Hans arriveerde al vrij snel en gelijk na de lunch heeft hij een korte scholing gegeven aan de aanwezige artsen en verpleegkundigen.

Nadat Hans weg was heb ik nog een korte verzorgings instructie gegeven aan de verpleegkundigen. Het verzorgen van de pacer is erg eenvoudig. 
Zulke dagen zijn niet alleen voor mij erg pittig maar ook voor Nienke. De één na de ander komt met mij praten over haar of met haar. Het zijn ook allemaal nodige en nuttige gesprekken maar het is zoveel. Wij zijn gewend heel veel tijd samen door te brengen en altijd leuke dingen te doen samen. Aan het einde van de dag was ze ook erg verdrietig dat wij bijna nog geen NienkeMa-tijd hadden gehad. De gezellige praatjes waren op...Morgen, dan is er meer rust en kunnen wij op ons vertrouwde plekje op kamer 5 bijkomen. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Lia
5 maanden geleden

Ach.. Geraldine... je was op dat begrijpen we zo... je mag weer gewoon een mama zijn... en geen verpleegkundige of dokter. Jullie beide deze dag weer gedragen en gespaard...... de Heere zij gelooft....
Ik moest hartelijk lachen om je bagage..... beetje veel.😁😘

Gerda Dekker-Geurs
5 maanden geleden

He, weer bekend terrein zie ik , bekend hoekje he Nienke. Fijn dat jullie weer op Leeuw zitten. Hoop dat je vannacht eens goed slaapt zus.... even een nachtje goed bijtanken. Dikke knuffel, liefs van ons hier en tot gauw

Maria
5 maanden geleden

Fijn dat jullie weer terugzijn in Utrecht, vlakbij! Hopelijk brengt het weer wat rust voor jou Geraldine, zodat je een beetje bij kan tanken. Alle goeds voor jullie en veel liefs een groetjes aan Nienke van juf Maria, x

Ida
5 maanden geleden

Wat kan ik dat goed begrijpen dat je op bent. Wat fijn dat je ervaart dat je het niet zelf hoeft te doen en dat je weer in Utrecht ben, zodat je ook wat meer op elkaar terug kan vallen, alleen het idee al lijkt mij fijn. We hopen dat je de kans krijgt om wat meer te slapen en om alles te verwerken, ook voor Nienke.

Sandra Stokmans
4 maanden geleden

Het was zo fijn om jullie te zien toen! Ben bezig met de selectie van jullie foto's. Hopelijk binnenkort meer / filmpje ❤️