Oost West...

Gepubliceerd op 29 juni 2020 om 22:54

Oh, wat viel het mij zwaar om Nienke vanavond weg te brengen naar het ziekenhuis. Na drie heerlijke nachten thuis waarin haar waardes prima bleven voelt het zo zinloos om weer naar het ziekenhuis te gaan. 

Toen wij in het ritme zaten van elke dag naar het WKZ was het heel normaal geworden om elke dag de afdeling op te lopen maar het lijkt wel alsof ik nu pas voel hoe zwaar het eigenlijk is. Hoe abnormaal het is om haar elke dag daar in bed te leggen. Het is zo ontzettend fijn om haar in haar eigen bedje te zien liggen en 's ochtends beneden te komen wetend dat zij er ook is. 

Zelf niet wakker worden van alle piepjes en onrust op de afdeling bevalt ook wel erg goed. Ik sliep aan het begin van de opname van Nienke elke nacht in het ziekenhuis. Na drie maanden ben ik 4 nachten per week thuis gaan slapen en de andere nachten in het ziekenhuis. Nienke mocht dan zelf de nachten uitkiezen waarop zij wilde dat ik bij haar bleef. Vanaf 18 mei slaap ik bijna weer full-time in het ziekenhuis. De eerste weken na haar operatie vanwege het onbekende van de pacer en de laatste twee weken omdat zij vroeg klaargemaakt moet worden voor school. 

De eerste paar weken op de afdeling sliep ik op een stretcher. Toen kon ik bijna niet meer mijn bed uit komen in de ochtend vanwege de rugpijn. Een lieve verpleegkundige heeft toen een gewoon ziekenhuisbed voor mij geregeld en dat scheelde enorm. De maanden waarin Nienke op pelikaan 3 lag sliep ik op een goed bed.

Nu slaap ik al maanden op een bedbank met een goed matras en daar bovenop nog mijn eigen matras-topper. Ik neem ook mijn eigen verzwaarde deken, kussen en dekbed mee. Het voelt zwaar overdreven om dit steeds allemaal mee te nemen maar ik weet dat het allemaal bijdraagt aan mijn slaap. Dan heb ik het er wel voor over. 

Een aantal keren wanneer het erg onrustig was bij Nienke op de kamer kreeg ik een bijzondere plek toegewezen om te slapen. Op Peli3 sliep ik soms in de artsenkamer en op Leeuw in de speelkamer. Dat waren toch wel de beste nachten. Lekker alleen en geen onrust op de kamer.

 

Afgelopen weekend ging het prima met Nienke. Ik heb een aantal keer haar Natrium moeten meten vanwege de warmte en daarbij zie ik automatisch haar ademhalings waardes. Er zaten een paar hele goede waardes bij. Zelfs een binnen de normale grenzen. Er zaten ook gewone afwijkende waardes bij. Omdat het momentopnames zijn valt er niet zoveel over te zeggen. Morgenochtend heb ik een kort overleg moment met Hans. Woensdag willen wij Nienke weer een aantal uren aan de SENTEC. Dat is de meter die op haar oor of voorhoofd geplakt wordt en continu haar zuurstof, koolzuur en hartactie meet. Donderdag weer groot overleg tussen Groningen, Utrecht en mijzelf. Ik ga er vanuit dat vrijdag haar ontslag gewoon doorgaat. Kijkend naar de nachtelijke waardes zie ik geen enkele reden om haar nog in het ziekenhuis te laten slapen.

Tot nu toe heeft de pacer ons niet alles gebracht wat wij hadden gehoopt maar het is zeker de moeite waard geweest. Alleen kijkend naar de veiligheid is er grote winst. Voor de operatie had Nienke geen ademhaling wanneer zij sliep of zou flauwvallen. Nu weet ik dat er altijd wel een ademhaling overblijft. Ik denk niet dat het een goede ademhaling zal zijn maar wel genoeg om haar aan het ademen te houden tot ik, of iemand anders, heb kunnen handelen. 

Nienke had vaak bloedwaardes van tussen de 70-80 aan koolzuurgas voor de operatie.  Normale waardes hiervan zijn tussen de 35-45. Nu zijn haar waardes tussen de 50-60.  Een enorme verbetering. Het zuurstofgehalte in haar bloed zakte elke nacht naar 30%-40%. Zelfs een aantal keren lager dan 20%. Dan lukte het om haar waardes te verbeteren door haar aan te sporen om mee te ademen met de beademing. De nachten dat Nienke thuis heeft geslapen zijn beter dan de nachten in het ziekenhuis. Thuis heeft zij niet lager gezeten in haar zuurstof dan 58%. Dit is nog steeds laag maar voor Nienke prima waardes rekening houdend met wat het eerst was.

Wat ben ik blij dat zij de pacer heeft! Het heeft haar al zoveel gebracht en het belangrijkste staat nog te gebeuren en dat is dat het ervoor heeft gezorgd dat het nu zo goed met Nienke gaat dat zij aanstaande vrijdag naar alle waarschijnlijkheid naar huis mag!!

Nienke heeft tijdens de livestream kerkdienst herman en giroldine "geschreven" 😍


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Lia
4 maanden geleden

Wat intens om allemaal weer te lezen.... voor jou Geraldine, ik lees, je bent aan "vakantie" toe gewoon lekker thuis blijven... we bidden en hopen dat het ontslag vrijdag door mag gaan.... en dan geen heen en weer gevlieg meer, dat is al een heel rust punt voor je/jullie en er blijft nog genoeg over... we bidden mee!