Slapen "Zonder" Beademing

Gepubliceerd op 4 oktober 2020 om 21:10

Gisteren was de grote dag. Afgelopen week had ik een gesprek met het WKZ team en toen is besloten dit weekend een poging te doen om Nienke te laten slapen zonder beademing. Deze term klopt natuurlijk niet helemaal want een diafragma pacemaker is ook een vorm van beademen maar het is veel minder zichtbaar. 

Ik kan me de laatste keer dat Nienke zonder neuskap sliep nog goed herinneren. Ze was toen erg ziek.  Al maanden sliep zij bij ons op de kamer omdat ik het niet vertrouwde en ik legde 's nachts vaak mijn hand op haar rug. Zo kon ik voelen als zij onrustig werd of afkoelde. Die bewuste ochtend werd zij erg beroerd wakker. Zij kon bijna niet op haar benen staan en hield haar balans door van links naar rechts over de overloop te zwalken. Na een uur werd het beter. Zij praatte met een dubbele tong, was drijfnat van het transpireren. Ik had ondertussen al contact gezocht met het ziekenhuis om te overleggen hoe en wat. Die bewuste dag is ook de dag waarop zij bij mij op schoot in slaap viel en stopte met ademen. Aan het einde van de dag lag Nienke aan de beademing op de IC. Sindsdien heeft zij nooit meer zonder neuskap geslapen.

Nienke herinnert zich die dag nog erg goed. Zij weet nog heel goed hoe beroerd zij zich voelde zonder beademing en hoe zij opknapte toen de beademing eenmaal was ingesteld. Nienke heeft daarom tot nu toe nooit de behoefte gehad om te proberen hoe het zou gaan zonder beademing.

Toen Nienke een aantal maanden beademd werd is eenmaal geprobeerd Nienke te laten slapen zonde beademing om te testen of zij afhankelijk was geworden. Ikzelf was niet bij die test aanwezig maar toen bleek dat zij absoluut niet zonder kon. Dat zou zij niet overleven. Al die jaren heb ik mezelf dat ingeprent en nu was het moment aangebroken om dat los te laten. Onbewust moet Nienke mijn spanning gevoeld hebben want ook zij was gisteren emotioneel. In de loop van de dag vertelde ze mij meerdere keren dat zij het eng vond. Toen ik haar vroeg waar zij dan bang voor was kon zij dat niet benoemen. Ze was gewoon bang. Ik ook...

Een aantal dagen eerder had onze PGB kinderverpleegkundige contact met mij gehad en zij had aangeboden erbij te zijn. Als back-up en ondersteuning. Dat was erg fijn. Door de zenuwen was ik bang steken te laten vallen en dat was iets wat wij ons in deze nieuwe situatie echt niet konden veroorloven.

 

Rond 19u sloot ik een Co2 meter aan bij Nienke en rond 19u30 was het tijd om te slapen. Ik bleef ter geruststelling van Nienke (en ook mijzelf) bij haar op de kamer om de meters goed te kunnen zien en om in te kunnen grijpen mocht het nodig zijn. Binnen 5 minuten sliep Nienke...ik zat bij haar op de kamer. Ik hoorde niks behalve haar rustige ademhaling...na jarenlang het vertrouwde geluid van de beademing nu ineens stilte op haar kamer.....wat dat met mij deed is moeilijk te omschrijven. Ik zou haar kamer weer uitgaan wanneer zij sliep om dan samen met Herman en de verpleegkundige in de woonkamer verder te kijken, maar ik ben blijven zitten. Genietend....de tranen stroomden over mijn wangen. Nu ik dit schrijf gebeurt dat weer. Er viel op dat moment zo'n enorme last van mijn schouders af! Die stille tranen wasten voor mijn gevoel jaren van angst weg. 

Na een tijdje ben ik haar kamer uitgegaan. Wij konden haar goed in de gaten houden vanuit de woonkamer. Nienke heeft een totaal van bijna 4 uur geslapen terwijl zij beademd werd door de diafragma pacemaker. Het ging erg goed. Veel beter dan ik had durven hopen. 

Terwijl wij aan het observeren waren vroeg de verpleegkundige aan mij wat het verdere plan was.....uh....die hebben wij niet ;-) Nog steeds één dag tegelijk en dus ook één uitdaging tegelijk. Alle gegevens zijn verzameld en zullen komende week worden bekeken en uitgebreid beoordeeld door Utrecht en Groningen. Dan zullen zij als team wel met een plan komen over hoe verder. 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Lia Leusden
24 dagen geleden

Geen woorden voor, diep ontroerd....

Yvonne
21 dagen geleden

Kippenvel!!!! <3

Ineke de N
20 dagen geleden

Heel bijzonder! Mooi dat ze binnen 5 minuten in slaap viel!