Laat God Zorgen

Gepubliceerd op 9 september 2021 om 10:20

Eindelijk weer eens tijd (en zin) voor een update. Zoals een aantal al vermoedden is de proefperiode van de hond goed afgelopen. Ik schrijf bewust afgelopen want eerlijk is eerlijk...het was niet makkelijk. Na een paar dagen ging ik flink aan onze keus twijfelen. "kan ik dit wel?!" "Gaat deze stuiterbal ooit naar mij luisteren?!" "Misschien is het zo gek nog niet om die hond terug te brengen!" "Zonder hulphond gaat het ook dus waarom doe ik mezelf dit aan?!" Teddy is op een woensdag bij ons gekomen en zondag liep ik door het bos. Niet in staat om naar de kerk te gaan omdat mijn hoofd wel uit elkaar leek te ploffen van alle drukte/stress. De honden liepen vreselijk te klieren en te trekken en ik kon niet meer. Ik ging naast het pad zitten en liet alle frustratie eruit. Toen ik dat deed gebeurde er iets wonderlijks...de honden die kort daarvoor als ongeleide projectielen om mij heen aan het chasen waren kwamen naast mij liggen. Ze voelden aan dat ik rust nodig had. Twee paar grote donkere hondenogen keken mij aan. Op dat moment viel er een last van mij af. Na een aantal minuten liepen wij rustig verder en de rust die er toen plots was is er steeds weer geweest. Uiteraard nog met enige regelmaat flinke stuiterbal momenten:-) Welke les heb ik hieruit getrokken? Dat ik me niet flinker voor moet doen dan ik ben. Niet alleen richting mijn honden natuurlijk ;-) maar ook in het dagelijks leven. Pas wanneer we eerlijk zijn naar onszelf dat het teveel is en pas op de plaats nemen(soms letterlijk)  is er ruimte voor rust en herstel. 

En nu....Teddy is al een aantal weken bij ons. Hij is goed gewend. En we zijn met z'n allen dol op hem. Wanneer hij getraind is zal hij ook meegaan naar school en de kans is aanwezig dat er ook angstige kinderen zijn. Een grote donkere hond is dan niet iets waar je blij mee bent. De naam Teddy past bij hem. Verzacht op de een of andere manier ook zijn ruige uitstraling. Het is een echte teddy-beer. Doet niets liever dan tegen je aan liggen. Onze Golden Retriever Noushka vind hem meestal ook leuk maar laat hem met enige regelmaat weten dat hij moet stoppen met z'n geklier. Teddy is een puber en zij is een dame en laat zich graag zo behandelen. Het is soms hilarisch om te zien. Teddy met z'n staart kwispelend zo hoog mogelijk in de lucht heel hard zijn best aan het doen dat ze met hem gaat spelen en zij kijk hem verwaand aan. Spelen wil ze wel maar dan rustig en niet op zijn onstuimige manier. Ze laat veel toe maar als hij te wild doet dan krijgt hij van haar een flinke waarschuwing.  Langzaam aan groeit er tussen hen ook een sterke band. 

Aanstaande dinsdag begint de officiële training. Vanuit de stichting mag ik niet veel delen over de methode zelf . Uiteraard mag ik delen wat hij allemaal geleerd heeft en dit hoop ik dan ook met enige regelmaat te doen. In eerste instantie zal hij niet worden getraind om op geuren te reageren bij Nienke. Hij zal eerst moeten leren wat hij met een geur moet. Vervolgens hoe hij alarm moet slaan en wanneer hij moet stoppen. Pas als hij dit allemaal vlekkeloos kan op een "nep-geur" zullen wij gaan trainen op de geur van Nienke waar hij op moet reageren. Dat kan dus nog even duren. Zeker omdat hij nog een flinke puber is met behoorlijk wat streken.

Vorige week dinsdag was een dag waar ik reikhalzend naar uit had gezien. Na een pittige zomervakantie ging alles en iedereen weer naar school. Mijn huishoudelijk hulp kwam diezelfde ochtend en samen hebben we heel wat werk verzet. Woensdag ochtend had ik nog een flinke to-do lijst voor mezelf maar ik had me voorgenomen om mezelf te verwennen met een heerlijke zelfgemaakte lunch. Toen ging ik mijn favoriete broodje klaarmaken(geitenkaas-ontbijtspek-honing -pijnboompitjes). Iets voor twaalven in de oven gezet en ik verheugde me enorm op mijn anderhalf uur rust voordat ik Nienke moest halen. Stiekem ook best trots dat ik gewoon de tijd nam om te zitten en op te laden. Maar helaas...mijn broodje was net in de oven en de telefoon ging. Het was de mentor van onze jongste zoon. Of ik hem even wilde komen halen omdat hij gevallen was met introductie dag. Dus, oven uit en de auto in. Eenmaal op school aangekomen zag ik dat het foute boel was en dat klopte ook. Hij heeft allebei zijn polsen gebroken. Zo sneu! Net naar een nieuwe school. Allemaal nieuwe vrienden aan het maken en vervolgens zit hij thuis achter ZOOM de lessen te volgen. Vandaag mag er nieuw gips om en hopelijk volgende week weer naar school. Er is al een heel plan gemaakt om het zo makkelijk mogelijk voor hem te maken. Elke dag een buddy die z'n tas draagt en zijn aantekeningen maken mag op de laptop want schrijven kan hij niet maar typen wel. Gamen trouwens ook ;-)

Met Nienke gaat het goed. Ze is alweer naar school en daar geniet ze enorm van. Groep 4 vergt veel van haar en ze heeft echt de buitenschoolse uren hard nodig om bij te komen. Dit zal in de loop van de komende weken wat beter gaan. Afgelopen week ging ze zelfs op schoolreis naar Oud Valkeveen. Wat heeft ze genoten! Al durft ze niet in veel attracties ze geniet van het samen zijn en samen weggaan. Ikzelf ging met haar klas mee dus kon volop meegenieten van haar blije koppie.

Als laatste wil ik nog een les/inzicht met jullie delen dat God mij leerde de afgelopen weken toen ik het allemaal niet meer zag zitten. Ik luisterde een lezing van Louie Giglio over "Werp al je zorgen op Hem want Hij zorgt voor jou". 

Louie legt het zo mooi uit. Wij maken ons vaak zoveel zorgen om gebeurtenissen in ons leven. Heel vaak over dingen waar wij absoluut geen controle over hebben. Slapeloze nachten kunnen wij ervan hebben. Wat God wil is dat wij op Hem vertrouwen. Laat het zorgen aan Hem over. Hij maakt zich geen zorgen om de dingen waar wij ons zorgen om maken. Hij weet allang wat er gaat gebeuren en wat allemaal nodig is. Hij maakt zich zorgen om mij. Hij ziet mij zwoegen en hard mijn best doen om alles onder controle te houden en Hij wil zo graag dat ik het loslaat en Hem vertrouw. Hij ziet mijn angst en is bezorgd om mij omdat ik Mij niet op Hem richt en mij niet laat laat vullen met Zijn vrede. Hij ziet mij keihard werken en steeds teveel van mezelf vragen en is bezorgd omdat ik niet genoeg rust creëer om lichamelijk bij te tanken. Hij ziet het wanneer ik zo opgejaagd ben en mijn Bijbel niet open doe om me door Hem te laten leiden maar eigen wegen ga. Hij ziet het wanneer ik mijn zorgen alleen met mijn vrienden deel en niet met Hem. Hij gunt mij mijn vrienden maar gunt mij vooral Zichzelf. Er is geen betere Vriend dan Hij. 

Dit raakte mij zo. Steeds zie ik Hem voor me als mijn Hemelse Vader. Ik mag bij Hem wegkruipen. Hem mij laten ontzorgen. Wat een heerlijke God hebben wij!!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Jolanda
12 dagen geleden

Wat is er weer veel gebeurd in de achterliggende tijd...en wat deel je een wijze, absoluut nodige les! Ik wens jou, jullie, mezelf en alle bloglezers de rijkdom van het loslaten toe!

Lia Leusden
8 dagen geleden

Heel veel is er geweest maar Teddy kan en mag blijven wat heerlijk als straks het doel bereikt word..... heel veel sterkte hierin en wij moeten net als jij leren niet alles te willen doen maar in diepe afhankelijkheid, niet voorop lopen maar achteraankomen.
Beterschap voor Thijs toegewenst en een dikke knuffel voor jullie allemaal.....

Hannie van den Berg
een dag geleden

Wat is er veel gebeurd en wat loop jij over.
We vergeten te vaak om al onze zorgen bij Hem neer te leggen.
Keer op keer vallen we in de valkuil van zelf willen oplossen.
Fijn dat je ook deze les met ons deelt, veel herkenning.
Beterschap met Thijs, erg sneu voor hem.
Groeten aan allemaal.